Verslagen 2019

Ritverslagen, laatste nieuws, ... kortom alles over onze belevenissen

Esbeek - kaas & frieten

Kaas en frieten.

Heb je hem gezien, zondag, mijn dorpsgenoot?  Ja, ja, Mathieu in de Amstel Gold Race.  Hoe hij in de laatste drie kilometer nog een minuut goed maakt en dan nog de sprint wint?  Straffe kost.  Maar wat wil je.  Hij is een halve Fransman, want de kleizoon van Poupou.  Hij is een halve Nederlander, want de zoon van à één, à twee, Adrie.  Hij is een halve Belg, want woont al heel zijn leven in Kapellen.  En drie halve dat maakt anderhalf als ik goed kan tellen.  Maar boven al, en dat heeft Bart Schols in de Afspraak nog eens duidelijk gemaakt, ne poulain van de Heidestoempers.  Ja, met zulke referenties zou ik het ook kunnen.  En terwijl andere coureurs op een weegschaaltje hun eten bereiden, zit hij lekker Belgische frieten te eten.  Immers, sinds vorige week weten we dat diepvries frieten héél gezond zijn en zelfs een A-label verdienen.  Klein detail: je mag ze wel niet klaar maken…

Donderdag.  Het eerste dat Ludo Block me vraagt wanneer we mekaar treffen in Heide voor onze fietstocht naar Esbeek is: “Wat dacht je ervan deze morgen?”.  Antwoord: “Hetzelfde als jij zeker”.  Het is zo’n weer te goed om thuis te blijven en te slecht om te vertrekken.  Maar met 10 man mag je niet twijfelen.  Zelf loods ik de grupetto tot aan de Napoleonhoeve en daar neemt Johan over.  Via Wuustwezel en Loenhout komt de bakstenen kathedraal van Hoogstraten al in zicht.  Wanneer Minderhout gepasseerd is, kunnen de sterke mannen de zaak overnemen, want het is nu tien kilometer naar Baarle.  Hertog voor de Vlamingen, Nassau voor de Nederlanders.  Hier delen België en Nederland een uniek stuk land.  Nergens anders ter wereld vind je zo’n kluwen van lappen grond.  Binnen Baarle Nassau zijn er immers 22 Belgische exclaves en binnen die 22 zijn er dan nog eens 8 Nederlandse! Een grensgebied heeft meestal het voordeel dat het dun bevolkt is en ook hier fietsen we langs een rustige weg naar de derde bult van de provincie Antwerpen: Poppel.  Maar ook deze verlaten we al vlug om alweer in Nederland doorheen het landgoed Utrecht te bollen.  We steken de drukke baan tussen Hilvarenbeek en Reusel over en komen voorbij een golfterrein.  Johan ziet die sport helemaal zitten: hij met het karretje rijden en wij tegen die bal slaan…En dan komen we aan de herberg “In den Bockenreyder”.  Mensen, ge moet niks, maar àls ge iets zou moeten, dan is het derwaarts gaan.  In een oase van rust stap je terug in de tijd.  Een schuur van een paar honderd jaar geleden, nog met wit zand op de vloer, is omgetoverd tot gelagzaal.  Maar je vind er ook een feestzaal, een mooi gelegen terras, wandel- en fietsmogelijkheden en een spijskaart die in het lokale dialect is opgesteld.  Tel daarbij een vriendelijke, vlotte bediening en we voelen ons helemaal thuis in het land van Koning Willem Alexander, alles voor mij en niets voor een ander.  Om de verbroedering kracht bij te zetten bestel ik een boterham met jonge kaas en Johan één met oude.  Marc bestelt een uitsmijter met spek, die zal bij de terugtocht de kop mogen trekken.

Omdat er regen vanuit het westen voorspeld wordt, besluiten we om dezelfde weg terug naar huis te nemen, want die is 10 kilometer korter dan via Schotenvaart.  Op onze terugweg stoppen we in Poppel want daar staat een uniek beeld dat 100% bij deze verbroederingstocht past: twee snaken arm in arm, de éne met een bol kaas en de andere met een pak frieten.  Tussen Minderhout en Loenhout vallen de eerste druppels en trekken we ons regenfrakske aan.  Wanneer we ’t Achterbroek bereiken zijn we reeds doorweekt. Na 124 kilometer bereiken we Heide, waar we aanschuiven aan onze “Stammtisch”.  Nadat we allemaal eens goed ons gedacht hebben gezegd en het roerend eens zijn geworden, krijgen we het koud en rijden huiswaarts.  Het regent nog steeds, maar we trekken het ons niet meer aan, den drache nationale.

Guy, 25 april 2019.

Met zijn allen lekker in het zonnetje op het terras van den Bockenreyder.  Het geheime wapen van Herman: soep.

 

De groepsfoto in Poppel met de snaken met kaas en frieten: de grote verbroedering der Lage Landen.