Verslagen 2018

Ritverslagen, laatste nieuws, ... kortom alles over onze belevenissen

Neeltje Jans 2018

Ronde van de vier dammen, eerste etappe. 

Wilt ge bij de Stoempers niet weggeblazen worden, dan moet ge al serieus kunnen uitpakken. Eerst leek de Ronde van Vlaanderen, uiteraard de hele afstand, al de ultieme uitdaging, maar voor Bob is dat nog maar een begin. Ik citeer: “Na RVV en AGR een weekje rust. Volgende week LBL.” Er wordt dus al codetaal gebruikt en na enig kopkekrab kom ik tot de conclusie dat het niet gaat om de wielerploeg AG2R, maar wel om de Amstel Gold Race. En die LBL, dat moet dan wel Luik – Bastenaken – Luik zijn zeker. Hallucinant wordt het pas als Bart uitpakt met zijn prestaties in “Hciui”, 316 kilometer aan 28,18 gemiddeld. Zo een beetje “onze” driehonderd, maar dan wat trager. Toch mis ik blijkbaar iets want de oprechte felicitaties vliegen via WhatsApp richting Hageland. Maar we gaan hier niet de lomperik uithangen en vragen wat Bart dan wel gereden heeft. Maar zelfs dat ondertussen amper 25 jaar oude internet weet het niet! Op een terraske in de zon in Wemeldinges vraag ik langs mijn neus weg aan Dirk en Bruno of zij “het” weten, maar ook zij moeten het antwoord schuldig blijven. Dan maar rondgevraagd en Joske Mallorca weet ons te vertellen dat het de Grote Tour van zijn buitenverblijf is, met 5.000 meter hoogteverschil. Dan moeten we passen en zeggen  dat ze bij “den BRT” niet alleen goede programma’s kunnen maken, maar ook een ferm stukste kunnen fietsen.

Wat moet ne mens nog uit zijnen teen zuigen om nog straffer te doen? Awel, wat hebben we nog  niet gehad? Awel, ne ronde! Awel, dan richten we die in, zo simpel is dat. En zo is de idee van de “Ronde van de vier dammen” ontstaan.

 

Ne mens op leeftijd heeft af en toe wat recup nodig, daarom rijden we onze vier etappes niet rink aaneen, maar laten we er enige weken tussen. Maar geef toe, alle dammen aan de zee in één jaar rijden, het is ook een uitdaging. De Lou van de Jos van Mallorca is eerst aan de beurt met Neeltje Jans. Zelf rij ik naar Ossendrecht want zo spaar ik 7 kilometer uit. Om 8u30’ staan we er met 10 te wachten op den trein van Heide, die 17 passagiers telt. ’t Is wind op kop en we kunnen niet direct aansluiten want een tractor kan het geduld niet opbrengen om ons er tussen te laten. Dat wordt dan ineens maar achtervolgen en het doet me besluiten om maar mee te “draaien”, want achteraan  moet ge nog harder werken om alle gaten toe te rijden. Het is pas in Kruiningen dat ik aan de kop kom om al ineens de weg te moeten zoeken, want de gewone baan is opgebroken, maar met een beetje veldrijden lukt dat aardig. Reeds na 53 kilometer zijn we in Wemeldinge bij ons aller Smit. Omdat ik bij de vooruitziende vrouwen ben heb ik mijn schoofzak bij en bestel alleen een warme chocomelk. En wie valt daar nog op zijn ééntje binnen? Ons aller IT-Paul! Iets te laat in Heide, dan verkeerdelijk naar de Ster gereden, maar voor de beste fietser van de club, oei, daar krijg ik commentaar op, is dat allemaal geen bezwaar.

Enkelen hebben ons verlaten, zodat we met 25 het langste stuk aansnijden: 82 kilometer naar de Grevelingendam. Alras komt de Zeelandbrug in beeld, want het is heel helder weer. Maar de Zeelandbrug, dat is voor de derdeklassers; wij rijden naar de échte zee. Via een aantal Noord- Bevelandse dorpjes komt na een uurtje de stormvloedkering in zicht, het gigantische bouwwerk dat de Nederlanders droge voetjes moet bezorgen, bij gebrek aan lieslaarzen. En wat zie je op deze dam, naast de zee, inderdaad, alweer de Zeelandbrug! Tijd voor de  groepsfoto.  Een verdieping lager liggen er enorme rotsblokken, ideaal om de fietsen tegen te parkeren. Mannen, géén blokken in je trui stoppen, krijgen we nog als waarschuwing mee. 

 

De groepsfoto op Neeltje Jans en fietsen tussen de Noordzee en de Oosterschelde.

 

We hebben het keerpunt bereikt en nu zal de wind ons verder huiswaarts helpen. We zijn nu aanbeland in de gemeente, tevens eiland, Schouwen-Duiveland. Je ooit afgevraagd waar zo’n rare naam vandaan komt? Wel, dat zit zo, van origine waren dat vier eilanden, waarvan, je hebt het al geraden, ééntje Schouwen heette en een ander Duiveland. De andere twee waren Bommenede en Dreischor. Door inpoldering kwam alles geleidelijk samen, werk dat in 1610  voltooid was.  Dat wist  ge niet hé!  Ne mens moet iets verzinnen om 40 geschiedenisloze kilometers te overbruggen.

Er staan al 134 kilometer op de teller als we eindelijk in restaurant Gevelinge aankomen. De meesten houden het bij een veredeld dessert, maar ik wil toch geen fraingale oplopen en bestel me een uitsmijter. En van al die dessertjes krijgt ons Anneke ook goesting, gaat een saucijzenbroodje halen, mist haar bocht en het broodje vliegt van het bordje. Ja, Jos, we wisten niet dat ge nog zo’n impact  op de groene blaadjes hebt…

Voor het laatste stuk moet ik al onmiddellijk in de achtervolging, want op de vraag of iedereen klaar  is antwoord ik neen, maar niemand kijkt naar me om. Wanneer ik dan tot bij de groep ben gespurt, wacht een beklimming, een razend snelle afdaling en de vaststelling dat men op bekend terrein is gekomen en de stal al ruikt. De meute is niet meer te stoppen; ik bengel aan het staartje op mijne grote molen en dan gebeurt het onverwachte. De ketting van Dirk vliegt er af, ongetwijfeld te veel force gezet! Maar als ge twee Arnoutsen bij hebt en dan nog ne mechanieker van de oudste wielerclub van de wereld, ja, dan is zelfs dat euvel snel verholpen. Moraal van het verhaal: slotjes gaan halen, zowel voor een 10- als een elfspeed want dit is al de tweede kettingbreuk dit jaar…

En zo geraken we zonder verdere problemen in de Pullman, waar dit keer de meet is getrokken. De totale afstand van de rit is daarmee 186 kilometer, en die hebben we afgelegd aan gemiddeld 30 km/u.

Binnen 4 weken staat de tweede etappe op het programma, naar de Haringvlietdam. Zorg dat je er  bij bent want op het einde van de seizoen worden de verdienstelijke leden gevierd en het bestuur  kan toch niet alle Cava alleen consumeren, dat kunnen we hen toch niet aandoen!

Geef toe, restaurant Grevelinge heeft klasse en soort zoekt soort…

 

Deelnemers: Jos Arnouts, Leo Arnouts, Herman Beyers, Ludo Block, Hugo Cools, Guy Crikemans, Anneke De Valckeneer, Herman De Ridder, Paul Eggermont, Walter Govaers, Omer Peeters, Bruno Smits, Marc Van Gool, Pieter Van Hulle, Dirk Wouters, Jos, Leo en Louis Delcroix.?????? (De ? staan voor de ongeïdentificeerde deelnemers.  Was je er bij of weet je nog namen, stuur ze dan door!)

Guy