Verslagen 2017

Ritverslagen, laatste nieuws, ... kortom alles over onze belevenissen

Rondje Breda 2017

Ambras in het gras.

Voor één keer begin ik mijn verslag negatief.  Min twee, dat is de temperatuur als ik op dinsdag 20 april 2017 om 8 uur ’s morgens fiets langs de spoorlijn tussen Kapellen en Kalmthout.  Maar mijn wapenspreuk is: “Je moet niet gek zijn, maar het helpt”, zodus dat overleven we wel.  Ik pers er nog een eindspurt uit, waardoor ik nog twee man remonteer en als een volleerd adept van Valverde als eerste aan de denkbeeldige meet van de Ster kom, het vertrekpunt van ons rondje Breda.  Nog tijd om een peperkoekje te eten.  Good old Herman Beyers, misschien nog aangetrouwde familie in het achtste knoopsgat, arriveert vijf minuten later en begint al met zijn bovenste vestje uit te spelen.  Amai Herman, ge gaat de pees er nogal opleggen!  Ik doe dat dan wijselijk ook maar, dat vestje uittrekken.  Voordeel van eerste bij het vertrek te zijn is dat ge dan ook vooraan kunt starten, want ondertussen is de bende al tot een dikke twintig stoepers aangegroeid.  Maar als we op gang komen keert Herman zijn kar, en rijden we dus de andere kant op en zit ik helemaal achteraan.  Maar het kan je nog slechter vergaan, want Herman laat den Darm links liggen, naar verluidt wegens wegenwerken of is het in dit geval diarree???  En daardoor kunnen de mannen van ’t Achterbroek koerske rijden om ons nog in te halen.  Alzo zijn we dan met 26 op pad.  Een schone club die Heidestoempers.  Ze zeggen het tegenwoordig zelfs al op den BRT.

“Voor de Ronde”  met onze vriend Chris aan de microfoon, waar hij de loftrompet afstak voor de Heidestoempers en tussendoor nog de allergrootste, Eddy Merckx, mocht ontvangen.  Daarnaast de start van Ruben Van Gucht met een delegatie Heidestoempers in zijn wiel.  Memorabele momenten.

Na drie jaar onderbreking, waarbij ik heb getracht de fakkel brandende te houden, heeft Herman duidelijk de stiel nog niet verleerd en hij lootst ons dan ook over prachtige wegen richting Zundert en Chaam.  Dan volgen de beroemde bossen van Chaam en een verborgen tip, die wij als ervaren wielertoeristen natuurlijk direct verstaan.  We rijden namelijk door Dorst!!!   Drinken, altijd noodzakelijk, bijna zo belangrijk als trappen.  Dan fietsen we over een kanaal dat we niet kennen.  Bij nader inzien blijkt dat het Markkanaal te zijn, dat de Mark verbindt met het Wilhelminakanaal.  Door dit kanaal is de stad Breda verbonden met de Grote Rivieren.  Het volgende dorp waar we doorrijden is Terheijden en dat is gemeente Drimmelen.  Gelukkig ligt Terheijden nog een heel eind van Drimmelen zelf, want daar fietsen we volgende week naar toe.  We zakken nu af richting Prinsenbeek en stoppen in café Elsakker.  Zo’n bende bedienen, het duurt altijd wel even, maar op het terras in de zon is het nog prima verpozen.  Er staan een paar fietsen tegen een boom in het gras en de grasrobot is vlijtig aan het werk.  Om de bloempjes in het midden rijdt hij mooi heen, maar met fietsen op het gras, daar kan hij geen rekening mee houden.  Hij, of is dat een zij, boenkt er dan ook een paar keer flink tegenaan.  Zover hebben we het gebracht dat twee machines met elkaar in de clinch gaan…

Vooraan het gras waar de strijd woedde en daar achter de etende Stoempers.

De terugweg loopt langs Zevenbergen, Standdaarbuiten en Roosendaal en na 139 kilometer aan een gemiddelde van 28,8 km/u bereiken we de Nieuwmoer.  We stoppen in een lokaal etablissement en als even later de mannen en vrouwen van den OKRA binnenvallen, moet de bevolking van de Nieuwmoer zowat verdrievoudigd zijn.  Maar wat mij opvalt is dat die slakken, waarvan een groot deel dan nog gedopeerd is, in deze tijd dat de machines het hebben overgenomen bedoel ik uiteraard mechanische doping door het gebruik van de elektrische fiets, wel beschikken over een wegkapitein met nen “Belzen band” om de arm.  Wat zijn wij als Heidestoempers daar tegenover een stelleke amateurs.  Daarom: wij vragen, neen eisen, voor alle vier onze uitstapleiders, met name Herman, Dirk, Leo en mezelf ook nen “Belzen band” met daarop onze eretitel “wegkapitein”.  En om dit ereteken waardig in ontvangst te kunnen nemen dient dit door de koning himself te worden uitgereikt of door zijn plaatsvervanger in ons geliefde Kalmthout, onze beste vriend Lucas. 

Guy

 

Auteur: Guy Crikemans